Kuzgunla Baykuş

Daha da da kızaracaktı.Tüm savunmasını taşıyan dışı, içinin erimesi için ortaya çıkmalıydı. Oysa çok uzun bir yoldan, daha fazla nefes alabilme umuduyla buraya kadar gelmişti. Yol, yoldayken içinde bulunduğu soğuktu. Yaşamsal devamın sağlanması için yanan dışının soğuğa gereksinim duyması ilk kez oluyordu. Tıpkı renginin sarıdan yeşile, yeşilden kırmızıya dönmesi gibi. Kırmızıya geç dönmüştü. Bunun için utanmış, diğerlerinin gerisinde kaldığını düşünmüştü. Atılabilirdi, çürümeye terk edilebilirdi. Ruhunu ve içlerine varoluşun ilk tohumlarını atanlar, yok oluşunu umursamayanlar bilirdi. Utanıyordu, kızarmalıydı. En kızarık, en sulu, en büyük, en olmalıydı . Şimdi ise dışının gereksizliğiyle içinin önemsizliği arasında kalmış bir posaydı. Boşluklardan oluştuğunu fark ediyor, var edilecek bir sonraki şeyin içerikleriyle meşgul oluyordu. Boştu, boşluktu, suyla doluydu. Bekliyordu; kızaracak, suyunu akıtacaktı. Başka yolu yoktu. Taze yağın sesini duyduğunda önce anlayamamıştı. Her bir çıtır...

Küpe 2025’e bir kala, konuya en uzak yerden gireceğim: Soyadımdan, Şelte’den… Etimolojik bir gezi ile başlayıp biraz politik ekonomiye bulandıracak ve geleceği öngörmeye çalışacağım. Biraz komplo kokacak, yer yer zorlayacak; ancak sakince mantığa yerleşmeye başlayacak. Şelte, bugünkü anlamıyla “şilte”nin Türkçeye geçmiş hali. Kökeni Farsça olan bu sözcüğün daha geçmişinde ise Hint-Avrupalılık yatıyor. Farsça olduğu iddia edilse de kökeni için gösterilen “çilta, çihil” terimleri, çok katlı battaniye ve ondan yapılmış asker giysisi, zırh anlamına geliyor. Bu durum, sözcüğün Türkçe kökenli olma olasılığını oldukça güçlendiriyor [1]. Nitekim “zorlama” bir akıl yürütme ile bir savaşçının üzerine örttüğü küpesinden (evet, eski Türkçe küpe zırhtır) yalınca bir katmanlı örtüye dönüşmüş olması açıklanabilir. Sırasıyla şu anlamlara evrilmiş: Çilta: Bir çeşit zırh Türkçeye “şilte” olarak ve kılıflı minder anlamıyla Kürtçeye “şelte” yatak örtüsü anlamıyla İngilizceye, Ön-Hint-Avrupa dilindeki skel...